Vrijdag 26 augustus 2022 presenteerde het kabinet een ‘asielcompromis’ met als doel de opvangcrisis in Ter Apel op te lossen. In de media werd geopperd dat de regering heel goed weet dat het voorgestelde uitstel van de gezinshereniging van asielstatushouders onrechtmatig is. De rechter zal moeten bepalen of dit inderdaad het geval is. Hoe kunnen asielstatushouders de rechter de rechtmatigheid van dit uitstel laten toetsen en hoe lang duurt dat?
Procederen tegen de wachttijd voor gezinshereniging, Verblijfblog 11 november 2022
Salvador Dali, La persistència de la memòria (1931), Museum of Modern Art, New York
Toen vorig jaar Kaboel viel en de evacuatie van Afghaanse medewerkers een fiasco werd, noemde de Nederlandse politiek dat een verrassing. Maar wie de ambtsberichten leest, ziet dat het drama voortkwam uit jarenlang nihilistisch asielbeleid.
Veel risico, weinig hulp. Hoe Afghaanse tolken het nakijken hadden, De Groene Amsterdammer 10 augustus 2022
Het Verenigd Koninkrijk wil vluchtelingen naar het Afrikaanse Rwanda sturen. Een merkwaardig en onhaalbaar plan, dat vooral bedoeld lijkt om de populariteit van premier Boris Johnson een boost te geven.
De crisis aan de Pools-Belarussische grens laat de tandeloosheid van het Europese migratiebeleid zien. De EU handelt tegen internationaal recht in. Een langetermijnaanpak is vereist.
Er is een wereld buiten Europa: Europa’s migratiebeleid is narcistisch, De Groene Amsterdammer 24 november 2021
Wat de opvang van vluchtelingen en de financiering ervan betreft zijn rijke en arme landen afhankelijk van elkaar. Maar zolang Europa dat niet wil erkennen, hebben landen in de regio geen reden om Europa te vertrouwen. Zijn de migratiedeals wel zo’n goed idee?
There is much compassion these days for the children from Moria.
Nonetheless, the focus on the humanitarian side of this case ignores the
political cause behind these abuses.
Marathon Man and ‘our European Way of Life’, Open Democracy 27 October 2020
Externalization is a core element of the Pact on Migration and Asylum proposed by the European Commission on 23 September 2020, and has been key to European policies since 1990. As 2015 has shown, even sustaining a limited number of asylum seekers and refugees when compared to more seriously affected parts of the world leads to an experienced crisis. Consequently, the Pact focuses on preventing irregular migration, and seeking asylum is considered as a subset of irregular migration. This essentially coercive approach to cooperation (focussing on the question of how the EU can make other countries do what is in the EU’s interest) ignores the reality that the EU and many third countries have conflicting interests and normative perspectives when it comes to migration and mobility. This contribution addresses that assumption.
“I wish there was a treaty we could sign”, Forum on the new EU Pact on Migration and Asylum in light of the UN GCR 28 September 2020; also published in Sergio Carrera & Andrew Geddes (eds): The EU Pact on Migration and Asylum in light of the United Nations Global Compact on Refugees. International Experiences on Containment and Mobility and their Impacts on Trust and Rights (European University Institute: San Domenico di Fiesole 2021; doi:10.2870/541854), 61-70
Zeker na de brand in Moria gaat het debat over hoe aardig we wel of niet zijn voor een paar weeskinderen in kamp Moria. Maar dat leidt af van hoe het huidige beleid tienduizenden mensen planmatig in onmenselijke toestanden brengt.
Een aantal organisaties en personen riep samen met circa 40 gemeentes gezamenlijk nogmaals het kabinet op om gehoor te geven aan de noodkreet van Griekenland en de aanbeveling van de Europese Commissie1 om maximaal 500 kinderen over te nemen die zonder familie vast zitten in Griekse vluchtelingenkampen. Elf landen geven gehoor aan deze oproep, waaronder Duitsland.
Fatou Mandoye Mbengue: Linéaire (2019), Galerie nationale d’art, Dakar
Lees de volledige blogpost van Flip Schüller en Thomas Spijkerboer op het NJB blog van 23 april 2020
